Główna :  Dla autorów :  Archiwum :  Publikacje :  turystykakulturowa.ORG

 

Data wydania 29 września 2010, redaktor prowadzący numeru: Paulina Ratkowska

Numer 10/2010 (październik 2010)

 

Propozycja trzydniowego pobytu turystyczno-kulturowego w powiecie obornickim.

 

Opracowała: Emilia Rudy

Pierwszy dzień zwiedzania – miasto Oborniki Wielkopolskie

Kościół p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny – Fara - ul. Kościelna 2.
Fara to najstarszy zachowany zabytek Obornik. Kościół został wzniesiony na przełomie XV i XVI w. Świątynia była wielokrotnie przebudowana w wyniku licznych zniszczeń, m.in. po pożarze miasta w roku 1814. Budowla w latach 1949 – 1951 przeszła gruntowne odnowienie. Obecnie jej bryła jest późnogotycka, orientowana. Wieża i jej portal od strony zachodniej, filary oraz mury obwodowe pochodzą z okresu budowy kościoła. Przedmioty warte obejrzenia to m.in. późnobarokowy ołtarz z połowy XVIII w., a w nim obraz Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny z przełomu XVIII – XIX w. W kościele przechowywany jest również zabytkowy krucyfiks oraz kielichy pochodzące z XVII w. Od strony południowej w kaplicy Matki Boskiej Różańcowej przy ołtarzu znajduje się wczesnobarokowa płaskorzeźba Matki Boskiej Różańcowej oraz piętnaście malowanych scen z tajemnicami różańca z II połowy XVII w.

Gminno-Powiatowa Biblioteka Publiczna, ul. Kopernika 10
W budynku biblioteki znajduje się Izba Regionalna, która istnieje od 1975 r. Głównym motywem powstania izby była ochrona przed zniszczeniem i zapomnieniem dóbr kultury oraz historii Ziemi Obornickiej. Można tu obejrzeć m.in. zbiory paleontologiczne, archeologiczne, etnograficzne, a także dokumenty dotyczące życia społecznego mieszkańców gminy Oborniki.

Kościół p.w. Św. Józefa – ul. Lipowa 10.
Pierwotnie ewangelicki kościół w roku 1945 został przekazany katolikom. Budowla zbudowana na przełomie XIX i XX w. na planie o kształcie zbliżonym do krzyża, utrzymana w stylu neogotyckim, orientowana. Świątynia jest z zewnątrz nie otynkowana, jej zewnętrzne mury zdobią ryzality ze strzelistymi oknami oraz symetrycznie rozlokowanymi blendami. Budowla jest jednonawowa, z rozbudowaną częścią wschodnią, transeptem z emporami oraz prosto zamkniętym prezbiterium. Od zachodniej strony znajduje się piękna, wyniosła wieża z zwieńczona hełmem. Wartymi zobaczenia są zabytkowe witraże w stylu neogotyckim pochodzące z 1910 r.
(Następnie można przejść pod znajdujący się niedaleko obelisk bohaterów II wojny światowej, przy parku 3 Maja)
Obiad można spożyć w pizzerii „Zamkowa” w tym celu należy kierować się na zachód w stronę rynku, a następnie skręcić w prawo w ul. Zamkową 9.

Rynek
Plac został wyznaczony i pierwotnie zabudowany po lokacji miasta, a w 1956 r. wpisano go do rejestru zabytków. Miejsce zasługuje na uwagę, gdyż jego kształt oraz wielkość, a także zastosowany tu rzadki turbinowy układ ulic zostały zachowane do dnia dzisiejszego. Cenniejsze pod względem architektonicznym są klasycystyczne oraz secesyjne kamienice pochodzące z XIX i początku XX w. Na rynku mieści się obecnie pomnik Jana Pawła II, kamienna fontanna oraz stylowa pompa, na której miejscu pierwotnie znajdowała się studnia artezyjska.

Kościół p.w. Świętego Krzyża – ul. Czarnkowska, narożnik ul. Obrzyckiej
Budowla wzniesiona po roku 1766 w konstrukcji szachulcowej, orientowana. Kościół utrzymany w stylu późnego baroku jest jednonawowy, z trójbocznie zamkniętym prezbiterium. Nad kruchtą, w zachodniej części znajduje się wieża ze ścianami szalowanymi deskami, zakończona barkowym hełmem w latarnią. Wyposażenie świątyni pochodzi z okresu późnobarokowego i rokokowego. Warta zobaczenia jest znajdująca się w ołtarzu głównym rzeźba Chrystusa Ukrzyżowanego, pochodząca z około XVI w. oraz umieszczona obok klęcząca postać Marii Magdaleny z drugiej połowy XVIII w. W ołtarzach bocznych obejrzeć można liczne późnobarokowe obrazy.

Kolację można spożyć w bistro „Mania”, którego specjalnością są lekkie sałatki. Bistro znajduje się na ul. Czarnkowskiej 42 D.


Drugi dzień zwiedzania – Gmina Oborniki

Pałac w Objezierzu - Zespół Szkół, Objezierze 17
Pałac w swoich dziejach należał kolejno do kilku rodów szlacheckich, między innymi do Turnów, Węgorzewskich i Kwileckich. Wniesiony został na przełomie 1786 – 1792, według projektu Antoniego Hoehne, w stylu neoklasycystycznym, przebudowany w połowie XIX wieku zgodnie z projektem Alexandre de Saint-Omer. Budowla główna o rzucie prostokąta zostala uzupełniona dobudowanymi w latach 1905 – 1906 bocznymi skrzydłami. Przy zewnętrznej, zdobionej ścianie znajduje się czterokolumnowy portyk, na którym widnieje napis w języku łacińskim: „Non nobis Domine, non nobis, sed nomino Tuo da gloriam” w tłumaczeniu na język polski: „Nie nam Panie, nie nam, ale imieniu Twojemu daj chwałę”. Obok znajduje się także alegoria postaci kobiecej z krzyżem w otoczeniu symboli militarnych oraz rolniczych. Od strony ogrodu budowlę zdobi trójboczny ryzalit.
Na zewnętrznej ścianie pałacu znajdują się także tablice upamiętniające pobyty tutaj Adama Mickiewicza (1831 u rodziny Turnów) oraz Józefa Ignacego Kraszewskiego. Krócej lub dłużej przebywali tu także inni znani literaci: Julian Ursyn Niemcewicz, Stefan Garczyński, Władysław Syrokomla, Wincenty Pol i Narcyza Żmichowska. Wnętrze budowli jest zdobione zachowanymi, dekoracyjnymi elementami. Zwiedzając pałac można obejrzeć również stałą ekspozycję historyczną. Przed pałacem roztacza się piękny duży park o rzucie zbliżonym do trójkąta równobocznego. Na terenie parku znajdują się drzewa - pomniki przyrody. Na uwagę zasługuje także replika kopca Tadeusza Kościuszki, usypanego w 1817 roku na wieść o śmierci tego polskiego bohatera narodowego. Jako „zamek Horeszków” pałac trafił na karty narodowej epopei „Pan Tadeusz”, a to za sprawą rzeczywistego długoletniego sporu między rodzinami Turnów i Kwileckich, który Mickiewicz wykorzystał jako pierwowzór wątku sporów Horeszki z Soplicami.

Objezierze, kościół św. Bartłomieja i św. Klemensa
Jednonawowa świątynia z ciosów granitowych w stylu romańskim wzniesiona na przełomie XII – XIII w. Z tego okresu pochodzą m.in. kamienie z granitu, wmurowane w ścianę wieży, która wraz z nawą stanową świadectwo najdawniejszego tutejszego kościoła. Obecna budowla została wniesiona z cegły palonej około roku 1550. Posiada ona wiele elementów w stylu romańskim, późnogotyckim oraz późnobarokowym. W wewnątrz kościoła znajdują się płyty nagrobkowe oraz płyty epitafijne właścicieli Objezierza z XVI w oraz płyty członków epitafijne rodziny Turnów. Warty zobaczenia jest zabytkowy ołtarz główny z obrazem Marii Panny nieznanego malarza z XVIII w., ołtarze boczne św. Klemensa oraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem Jezus – Matka Boska Objezierska. W południowej kruchcie mieści się kamienna późnogotycka kropielnica, powstała prawdopodobnie z fragmentów słowiańskiego żarna.

Posiłek można zjeść w stołówce szkolnej Zespołu Szkół. Po uzgodnieniu istnieje także możliwość organizacji imprezy plenerowej dla grupy w parku przypałacowym z grillem i grami zręcznościowymi.

Łukowo, kościół św. Michała Archanioła
Kościół drewniany, zbudowany około 1780 r. Do najcenniejszych zabytków świątyni należy obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem oraz figury św. Stanisława i św. Hieronima pochodzące z XVII w. Warto zobaczyć także figury na belce tęczowej, świecznik w kształcie putta z rogiem obfitości, anioła z trąbą i tablicą dziesięciu przykazań oraz ambonę i chrzcielnicę w XVIII w., ta ostatnia zrobiona w z jednego pnia. W kruchcie kościoła mieści się tablica upamiętniająca ostatnią pasterkę Adama Mickiewicza.

Łukowo, Izba pamięci Adama Mickiewicza – dom parafialny.
Miejsce pamięci znajduje się obok kościoła św. Michała Archanioła. W dniu 6 maja 2001 r. nastąpiło uroczyste otwarcie Izby. Nad wejściem do budynku znajduje się marmurowa płaskorzeźba, przedstawiająca Adama Mickiewicza. Do najciekawszych pamiątek związanych z poetą należą m.in.: dzwon „Święty Franciszek”, który w 1831 r. wzywał na pasterkę Adama i Franciszka Mickiewicza, okna witrażowe, przedstawiające kościół, szkołę oraz spichlerz z okresu pobytu poety w Łukowie, a także drogę wierzbową łączącą Łukowo z Rożnowem, obrazy przedstawiające Adama Mickiewicza, monety wydane przez Narodowy Bank Polski ku czci polskiego wieszcza. Ponadto w izbie znajduje się m.in. wiele pozycji książkowych, opracowania, karty pocztowe, prasa, publikacje związane z poetą.

Rożnowo, kościół św. Katarzyny
Obecny kościół został zbudowany przed 1798 r. Do najciekawszych zabytków należy obraz św. Anny Samotrzeciej z XVII, umieszczony nad tabernakulum oraz figury św. Piotra i Pawła, Jana Chrzciciela, Zachariasza, św. Jacka, św. Rocha, św. Józefa, Jana Nepomucena z XVIII w. Przy kościele znajduje się grób najstarszego brata Adama Mickiewicza – Franciszka, pomnik Powstańców Wielkopolskich, murowana dzwonnica oraz kilka drzew, pomników przyrody.
Lasy Rożnowskie – teren leśny w okolicy leśniczówki Rożnowo
Na terenie sołectwa Rożnowo, w lasach rożnowskich Niemcy w latach okupacji 1939 – 1941 wymordowali 12 000 Polaków. Na drodze do miejsca tej masowej zbrodni znajduje się czternaście głazów „drogi krzyżowej”. Przed mogiłami umieszczona jest kapliczka z ołtarzem i tablicą upamiętniającą zamordowanych księży, figura z Chrystusem pod krzyżem oraz urna zawierająca ziemię z 16 miejsc straceń z terenów Wielkopolski.
Posiłek można spożyć w leśniczówce Rożnowo, gdzie znajduje się miejsce biwakowe. Istnieje także możliwość zorganizowania wycieczki wozami konnymi (do grobów lub po Puszczy Noteckiej). Organizatorem jest gospodarstwo agroturystyczne Bachmat.”


Trzeci dzień zwiedzania – gmina Rogoźno

Budziszewko, Izba pamięci Adama Mickiewicza - Szkoła Podstawowa
Izba pamięci znajduje się w byłej sali lekcyjnej. Na wystawie można zobaczyć szereg pamiątek związanych z Mickiewiczem, m.in.: bogaty księgozbiór utworów poety, obrazy, rzeźby, medaliony, fotokopie, rysunki, grafiki oraz inne przedmioty związane z epoką. Godnymi uwagi są egzemplarze „Poezji” wydane w Paryżu w latach 1828 oraz 1899, przekraczająca liczbę stu wydań kolekcja edycji „Pana Tadeusza” - najstarsza z 1878 r. Warto również zobaczyć różnego rodzaju przedmioty związane z rodziną Łubieńskich, u których poeta tutaj gościł. Na osobną część ekspozycji składa się porcelana o tematyce mickiewiczowskiej. W izbie można zobaczyć również zbiory zebrane w Roku Mickiewiczowskim tj.: artykuły prasowe, foldery z wystaw, fotografie, plakaty itp

Budziszewko, kościół św. Jakuba Apostoła
Kościół drewniany o rzucie krzyża łacińskiego, wzniesiony w 1755 r. W wewnątrz świątyni zobaczyć można ołtarze oraz rzeźby w stylu barokowym i rokokowym pochodzące z okresu budowy kościoła. W części północnej i południowej budowli znajdują się niewielkie zakrystie. Przy nawie od strony zachodniej mieści się wieża wraz z kruchtą w przyziemiu.
Warte obejrzenia są: barokowy ołtarz główny z Chrystusem Ukrzyżowanym oraz lewy ołtarz boczny w stylu rokokowym, obydwa pochodzące z drugiej połowy XVIII w. W kościele znajduje się także alabastrowa chrzcielnica z nakryciem w kształcie korony z krzyżem z XVIII w., dwa konfesjonały z drugiej połowy XVIII w. oraz organy datowane na 1905 r. W tym kościele, w dniu 26 września 1831 r. Adam Mickiewicz trzymał do chrztu Marię Teklę Łubieńską.
Posiłek w Gościńcu przy ulicy Gościnnej 10 w Rogoźnie

Rogoźno, Muzeum Regionalne im. Wojciechy Dudkiewicz, Pl. K. Marcinkowskiego 1
Muzeum znajduje się w zabytkowym, późnoklasycystycznym ratuszu, wzniesionym w latach 1826 – 1828. Placówka muzealna została otwarta w dniu 29 stycznia 1983 r. W Muzeum znajdują się wystawy z działu historycznego, etnograficznego i przyrodniczego.
W części archeologicznej zobaczyć można m.in. kopię średniowiecznego miecza, topór, kabłączki skroniowe, a także pochodzący z okresu wczesnego Średniowiecza żelazny grot oszczepu. Na tę ekspozycję składają się narzędzia krzemienne, ceramika kultury pomorskiej, naszyjnik z brązu, rekonstrukcja grobu skrzynkowego z Owieczek, a także grób skrzynkowy z ośmioma popielnicami. Można również zobaczyć eksponaty rzymskie tj.: nożyce i ceramikę. Późniejsze eksponaty to m.in. średniowieczne i XVII-wieczne polskie monety. Ponadto zamieszczone są tablice dydaktyczne, wykaz stanowisk archeologicznych miasta i gminy, a także zdjęcia obrazujące wybrane stanowiska. Uzupełnieniem ekspozycji są dokumenty, fotografie z czasów powstań narodowych, kolekcje związane z ważnymi dla Rogoźna i okolic osobowościami, zabytkowe dokumenty, prasa oraz pamiątki związane z Bankiem Ludowym.
Na stałą wystawę etnograficzną składają się naczynia drewniane i gliniane, sprzęty drewniane, mosiężne, przedmioty związane z higieną, gospodarstwem domowym, pszczelarstwem oraz elementy ludowego stroju.
Wystawa przyrodnicza prezentuje elementy związane z zoologią (fauna - kręgowce, bezkręgowce) paleontologią (skamieniałości roślin, zwierząt) i geologią (skały, minerały).

Rogoźno, kościół Św. Wita, ul. Kościelna 10,
Kościół wzniesiony około roku 1526. Nawę główną i prezbiterium pokrywa sklepienie gwieździste, w nawach bocznych krzyżowe, zakrystię i skarbiec: sklepienie kolebkowe. W łuku tęczowym znajduje się krucyfiks z XVII w. W roku 1862 została dobudowana kruchta z płaskim sklepieniem. Wystrój kościoła pochodzi z przełomu XVIII i XIX w. Warte obejrzenia są; czteroskrzydłowy ołtarz główny w stylu neogotyckim z 1897 r., ołtarz boczny w stylu późnobarokowym, chrzcielnica gotycka pochodząca z pierwszej połowy XV w. wraz z enkolpionami z XII w., rzeźba Chrystusa Frasobliwego z XVI w.

Wełna, kościół pw. Podwyższenia Krzyża
Drewniana świątynia należy do najcenniejszych zabytków sakralnych ziemi obornickiej. Wzniesiono ją na planie krzyża łacińskiego. Wnętrze zostalo ozdobione XVIII-wieczną polichromią, dziełem znanego poznańskiego artysty barokowego i franciszkanina, Adama Swacha. Iluzjonistyczna polichromia tworzy w niewielkiej drewnianej budowli złudzenie monumentalnej architektury murowanej. Malowidła o tematyce religijnej umieszczono przy tym nie tylko na ścianach, ale także na ołtarzach, stallach, ambonie, konfesjonałach, a nawet na drzwiach zakrystii. Kościółek był miejscem zaślubin Jozefa Wybickiego, autora słów hymnu narodowego, z Esterą Wierusz-Kowalską.

Jaracz, Muzeum Historii Młynarstwa i Wodnych Urządzeń Przemysłu Wiejskiego,
Muzeum jest oddziałem Muzeum Narodowego Przemysłu Rolno-Spożywczego w Szreniawie, Placówka otwarta w 1981 r., mieści się nad rzeką Wełną, na wschodnim skraju Puszczy Noteckiej. We wrześniu 1995 r. wraz z uruchomieniem jazu przez młyn zaczęła przepływać woda. Od 1994 r. na jazie przelewowym działa elektrownia wodna. Odwiedzający mają możliwość zwiedzenia: „Stajni przymłyńskiej”, „Młynu wodnego – muzeum”, „Domu młynarza” oraz terenu muzeum. W stajni przymłyńskiej mieści się ciekawa ekspozycja z dziedziny historii młynarstwa. Ponadto umieszczono tu interaktywne stanowisko, dzięki któremu zwiedzający mogą spróbować swoich sił w tradycyjnym mieleniu zboża na mąkę lub kaszę. Młyn wodny, powstały około 1871 r. wraz z stajnią przymłyńską obecnie pełni zadania ekspozycyjne. W muzeum na dwóch piętrach oprócz typowego wyposażenia swoje miejsce ma także ekspozycja przemysłowej techniki młynarskiej. Znajdujące się w młynie maszyny i narzędzia pochodzą w większości z lat dwudziestych XX w. Zwiedzając muzeum można zobaczyć m.in.: maszyny czyszczące i mielące zboże, odsiewacze do mąki, maszyny i urządzenia do mieszania mąki, a także drobniejszy sprzęt jak: wagi dziesiętne z odważnikami, wózki do transportu worków, łopaty drewniane, skrzynie na mąkę oraz oskardy do kucia kamieni młyńskich.
W XIX - wiecznym domu młynarza znajduje się interesująca wystawa obrazująca rozwój młynarstwa w Polsce pt. "Historia społeczno - gospodarcza młynarstwa". Godne uwagi są także umieszczone tu modele wiatraków w skali 1:40. Na terenie Muzeum istnieje możliwość zorganizowania biesiady przy ognisku i grillu. Dla grup organizuje się lekcje pokazowe „Od ziarenka do bochenka”. Młodzież i dzieci mają w ich trakcie okazję przygotować mąkę na zabytkowych żarnach, zagnieść ciasto i je upiec w piecu, a następnie spożyć.

  
  Zawieziemy Was tam!

 

Nasi Partnerzy

 

Copyright ©  Turystyka Kulturowa 2008-2021


Ta strona internetowa używa pliki cookies w celu dostosowania serwisu do potrzeb użytkowników i w celach statystycznych. W przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Brak zmiany tych ustawień oznacza akceptację dla cookies stosowanych przez nasz serwis.
Zamknij